Een 'handtrekker' verwijst doorgaans naar een met de hand-bediende trekker (ook wel een-looptrekker genoemd), een kleine landbouwmachine die wordt bestuurd door de bestuurder die het stuur van achteren vasthoudt.
Definitie
Een hand-bediende tractor (Engels: lopende tractor of ijzeren buffel) is een kleine- assige tractor die wordt bestuurd door het stuur, voornamelijk gebruikt voor het trekken of aandrijven van verschillende landbouwwerktuigen (zoals ploegen, roterende frezen, zaaimachines, enz.), geschikt voor kleine percelen, heuvels, bergachtige gebieden en zuidelijke rijstvelden met complex terrein.
Kernfuncties
Stroombron: Maakt meestal gebruik van horizontale een-cilinderdieselmotoren, met een vermogen dat doorgaans varieert van 2,2 kW tot 13 kW.
Controlemethode: De bestuurder loopt achter of zit op een model dat is uitgerust met een stoel en regelt het gaspedaal, de besturing, het remmen en het geleverde vermogen via het stuurframe.
Structurele kenmerken
Compacte structuur met een kleine draaicirkel (meestal minder dan 2 meter);
Kan worden uitgerust met loophulpmiddelen op wielen, op rupsen of -zonder wielen;
Veelgebruikte versnellingsconfiguraties zijn 6 versnellingen vooruit + 2 achteruit, waarbij sommige modellen tot 12+6 versnellingen kunnen reiken.
Brede toepassingen: kan worden gebruikt voor ploegen, grondbewerking, zaaien, oogsten, graven op het water, transport en andere werkzaamheden.
